Ο Αγαμέμνονας, αναγκασμένος να επιστρέψει το λάφυρο του, τη Χρυσηίδα, στον πατέρα της, προκειμένου να σταματήσει ο λοιμός που πλήττει το αχαϊκό στρατόπεδο, απειλεί τον Αχιλλέα ότι θα πάρει το δικό του λάφυρο, τη Βρισηίδα. Η σύγκρουση κορυφώνεται και μετά την παρέμβαση της θεάς Αθηνάς, που πείθει τον Αχιλλέα να βάλει το ξίφος στη θήκη του, απαιτείται άλλη μια παρέμβαση, ανθρώπινη αυτή τη φορά.
Τότε είναι η σειρά του Νέστορα, του γηραιότερου από τους Αχαιούς πολεμιστές στην Τροία. Ο Νέστορας, βασιλιάς της Πύλου, γνωστός για τις ρητορικές του ικανότητες, προσπαθεί να πείσει τον Αχιλλέα και τον Αγαμέμνονα να παραμερίσουν τις διαφορές τους. Επισημαίνει ότι οι Τρώες θα χαίρονταν, αν μάθαιναν ότι οι πρώτοι των Αχαιών βρίσκονται σε σύγκρουση μεταξύ τους και αναφέρει σημαντικούς ήρωες του παρελθόντος που άκουγαν τις συμβουλές του. Παράλληλα φροντίζει να τονίσει την σπουδαιότητα καθενός από τους εμπλεκόμενους στη σύγκρουση, κάνοντας μια προσπάθεια να βάλει τον ένα στη θέση του άλλου. Δίνει βαρύτητα στη σπουδαιότητα του Αγαμέμνονα ως βασιλιά και αρχιστράτηγου της εκστρατείας εναντίον των Τρώων, αλλά και στον σημαντικό ρόλο του Αχιλλέα ως σπουδαιότερου υπερασπιστή των Τρώων.
Η σύγκρουση όμως μεταξύ των δύο ηρώων είναι πολύ βαθύτερη. Ο θυμός υπερτερεί. Ζητήματα τιμής, κύρους, εξουσίας και αμφισβήτησης υποβόσκουν μεταξύ τους και καθιστούν την επίλυση της σύγκρουσης ανέφικτη, με ολέθριες συνέπειες για το αχαϊκό στρατόπεδο.
